Tym hitem lat 80. podbił świat. Wszystko zepsuł dźwięk spłuczki

Philip Oakey, urodzony 2 października 1955 roku w Hinckley, to brytyjski wokalista, najbardziej znany jako frontman zespołu The Human League. Mając 18 lat, nie podchodząc nawet do egzaminów, rzucił szkołę, po czym podejmował różne prace, m.in. w księgarni uniwersyteckiej czy szpitalu. W tym czasie jego dawny kolega ze szkoły, Martyn Ware, założył zespół The Future, który eksperymentował z syntezatorami.

Rozwiąż quiz: lata 80. czy 90.? Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…

Gdy Ware szukał nowego wokalisty, zaproponował Oakey'emu dołączenie do zespołu. Choć Philip nie miał żadnego doświadczenia muzycznego, znano go w Sheffield z ekstrawaganckiego i nieco eklektycznego stylu ubierania się. Ware zaprosił więc kolegę na próbę, zostawiając wiadomość na drzwiach jego domu. I tak Oakey dołączył do grupy w połowie 1977 roku.

Tak powstało The Human League

Początkowo zupełnie nie wiedział, "z czym to się je", ale wkrótce jego głos i charakterystyczny wizerunek stały się ważną częścią profilu grupy. Oakey był znany z eksperymentowania z modą. Często nosił odważne stylizacje i makijaż, co wpisywało się w estetykę nowej fali i ruchu synthpopowego. Z biegiem lat stał się jedną z ikon muzyki tamtego okresu i wyróżniał na tle innych wokalistów.

Zobacz także: Hit lat 80. otworzył mu drzwi do kariery. Babcia była zachwycona!

Po rozpadzie oryginalnego składu The Future Oakey zrekrutował dwie nowe wokalistki i tancerki. Susan Ann Sulley i Joanne Catherall wprowadziły świeżość do zespołu. Wtedy też grupa przyjęła nazwę The Human League. Zmiana ta przyczyniła się do jej komercyjnego sukcesu. Największym triumfem składu był album "Dare" z 1981 roku, który stał się globalnym hitem.

Płyta ta przyniosła takie przeboje, jak "Love Action", "Open Your Heart", "The Things That Dreams Are Made Of" oraz największy hit – "Don't You Want Me". Grupa była jednym z pierwszych zespołów, skutecznie łączących elektronikę z popem, tworząc brzmienie, które na stałe wpisało się w kanon muzyki popularnej lat 80.

Philip Oakey nagrywał... w toalecie!

Piosenka "Don't You Want Me" to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów lat 80. Choć mało kto wie, że początkowo Philip Oakey nie chciał, aby wydawano ją jako singiel. Uważał, że utwór jest zbyt prosty i nie pasuje do reszty albumu. Jednak producent Martin Rushent oraz wytwórnia nalegali, by piosenka została singlem. Okazało się to strzałem w dziesiątkę – zajęła pierwsze miejsce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.

Kluczem do tej piosenki jest to, że jej nie zepsuliśmy. Z większością piosenek jest tak, że wymyślasz kilka ładnych melodii i słów, a potem pracujesz nad nimi tak długo, aż przestają być dobre. My zatrzymaliśmy się w odpowiednim momencie, kiedy wszystko jeszcze było w porządku. W pewien dziwny sposób wydaje się skomplikowana, ale to dość prosta piosenka – powiedział Phil Oakey w jednym z wywiadów.

Phil Oakey nagrywał swoje wokale do tej piosenki w toaletach studyjnych. Według magazynu "Q" nagranie zostało jednak zakłócone, gdy gitarzysta Jo Callis... zaczął spuszczać wodę w jednej z kabin.

"Don't You Want Me" była też o tyle nietypowa, że jedna z wokalistek wspierających miała w piosence główną rolę. Utwór bowiem zbudowano jako duet. W efekcie Sulley, dla wielu słuchaczy, znających zespół tylko z tego jednego kawałka, wydawała się kimś więcej niż tylko "dziewczyną od chórków". Co ciekawe, w tamtym czasie Phil Oakey spotykał się z drugą z tancerek – Joanne Catherall.

Kliknij tutaj i słuchaj naszego radia na żywo bez żadnych opłat na ZlotePrzeboje.pl!