Był ikoną PRL. Nie do wiary, gdzie dziś mieszka i z czego żyje

• Grzegorz Roman w PRL był znaną dziecięcą gwiazdą.
• Wystąpił m.in. w serialu "Niewiarygodne przygody Marka Piegusa". 
• Ostatecznie zdecydował, że chce związać swoją przyszłość z zupełnie innym zawodem. 

Grzegorz Roman urodził się w 30 października 1955 roku. Przyszły dziecięcy aktor przyszedł na świat w Siemianowicach Śląskich. Po raz pierwszy dał się poznać ogólnopolskiej publiczności, kiedy powierzono mu rolę Adasia Celarskiego w filmie "Wyrok" (1961).

Rozwiąż quiz o dziecięcych gwiazdach PRL. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Był ikoną PRL. Co dziś robi Grzegorz Roman?

Mimo że do 1966 Grzegorz Roman zdążył zagrać minimum osiem ról, to właśnie wspomniany rok przyniósł przełom w jego karierze. Właśnie wówczas Mieczysław Waśkowski zdecydował się powierzyć młodemu aktorowi tytułową rolę w reżyserowanym przez siebie serialu – "Niewiarygodne przygody Marka Piegusa". 

Redakcja poleca:To cenzura PRL wycięła z "Kochaj albo rzuć". Miało godzić w prezydenta

"Niewiarygodne przygody Marka Piegusa" to ekranizacja powieści Edmunda Niziurskiego pod tym samym tytułem. Poza Grzegorzem Romanem w produkcji wystąpiły takie gwiazdy PRL, jak m.in. Bronisław Pawlik, Stanisław Milski, Jadwiga Chojnacka czy Barbara Krafftówna. 

Grzegorz Roman odniósł sukces, o którym większość aktorów mogła tylko pomarzyć. Mimo tego w 1970 roku, po wystąpieniu w filmie "Abel, twój brat", młody gwiazdor PRL zdecydował się porzucić obiecującą karierę. Zamiast kontynuować przygodę w show-biznesem, wyjechał do Berlina Zachodniego, a później – na Wyspy Kanaryjskie. 

Redakcja poleca:Gwiazda "Na dobre i na złe" zniknęła z ekranu. Dlatego zrezygnowała z aktorstwa

Z czasem Grzegorz Roman postanowił związać swoją ścieżkę zawodową kolejno z branżą informatyczną i medyczną, później pracował jeszcze jako fotograf w agencji modelingowej. Co ciekawe, były aktor ma na koncie również udaną karierę tłumacza sądowego i policyjnego. Po latach przyznał w rozmowie z serwisem Onet, że sam zdecydował się na porzucenie show-biznesu.

Decyzję o tym, że nie chcę dalej grać w filmach, podjąłem sam. Być może było to zmęczenie po tych dziesięciu latach? Na pewno udało mi się uniknąć problemu, z którym borykało się wielu moich ówczesnych kolegów, którzy nagle stracili kontakt z filmem, przestali otrzymywać role. [...] Mając lat 15, wiedziałem, czego nie chcę. Nie chciałem być aktorem.