Hit lat 70. namawiał do buntu. Polacy wciąż go uwielbiają
26 grudnia 1979 roku album "The Wall" Pink Floyd zdobył pierwsze miejsce na liście Billboard 200, cementując status zespołu jako ikony rocka. Dzięki takim utworom, jak "Another Brick in the Wall, Part 2", krążek stał się jednym z najważniejszych w historii muzyki.
- Pink Floyd to kultowy zespół, który popularność zdobył w połowie lat 70.
- Jednym z najważniejszych albumów grupy jest "The Wall", który 26 grudnia 1979 roku trafił na szczyt listy Billboard 200.
- Na płycie znalazła się piosenka "Another Brick in the Wall, Part 2".
26 grudnia 1979 roku album "The Wall" zespołu Pink Floyd wspiął się na szczyt amerykańskiej listy Billboard 200, umacniając tym samym status zespołu. Był to jeden z kamieni milowych w karierze brytyjskiej grupy, która już wcześniej zdążyła zdobyć uznanie za swoje innowacyjne podejście do muzyki rockowej.
Rozwiąż quiz muzyczny. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...
Quiz: Quiz. Największe przeboje lat 70. Ekspert zgarnie co najmniej 16/20!
Pink Floyd zaczął formować się w 1964 roku w Londynie z inicjatywy Rogera Watersa, Richarda Wrighta, Nicka Masona, Clive'a Metcalfa, Keitha Noble'a i Juliette'a Gale'a. Na początku zespół eksplorował rhythm'n'bluesa, często zmieniał nazwę i skład. Ostatecznie, w 1965 roku, przyjął wszystkim dziś znaną nazwę i postawił na psychodeliczne brzmienia, co zaowocowało debiutanckim albumem "The Piper at the Gates of Dawn".
Wkrótce liderem Pink Floyd stał się Roger Waters, który zaczął kształtować bardziej dojrzałe i konceptualne podejście do twórczości zespołu. W kolejnych latach zespół wydał takie arcydzieła, jak "The Dark Side of the Moon" i „"Wish You Were Here", które na zawsze zmieniły oblicze muzyki rockowej.
Pink Floyd i album "The Wall"
"The Wall" Pink Floyd, wydany w listopadzie 1979 roku, to rockowa opera, skoncentrowana na tematach alienacji, izolacji i dehumanizacji. Roger Waters, będący głównym autorem tekstów, zainspirował się własnymi doświadczeniami – od trudnego dzieciństwa po konflikt z publicznością podczas tras koncertowych.
Redakcja poleca:Hit lat 90. miał być parodią. Polacy jej nie zrozumieli
Album Pink Floyd opowiada historię Pinka, fikcyjnego bohatera, który buduje metaforyczny mur, odgradzający go od świata. Krążek odnosił olbrzymi sukces komercyjny i artystyczny, zdobywając rzesze fanów oraz uznanie krytyków. Z takimi utworami, jak "Comfortably Numb", "Run Like Hell" czy "Another Brick in the Wall, Part 2", krążek stał się jednym z najważniejszych wydawnictw w historii muzyki.
"Another Brick in the Wall, Part 2". Tego nie wiesz o utworze
Największym hitem z albumu Pink Floyd okazał się utwór "Another Brick in the Wall, Part 2", który szybko zdobył szczyty list przebojów na całym świecie. Roger Waters powiedział w wywiadzie dla magazynu "Mojo" w grudniu 2009 roku, że piosenka ma charakter satyryczny.
Nie znajdziecie na świecie nikogo bardziej proedukacyjnego niż ja. Ale edukacja, którą przeszedłem w męskiej szkole średniej w latach 50., była bardzo kontrolująca i wymagała buntu. Nauczyciele byli słabi, więc łatwo było ich obrać za cel. Piosenka jest buntem przeciwko błędnym rządom, przeciwko ludziom, którzy mają nad tobą władzę i postępują źle — wyznał.
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów utworu jest chór dziecięcy – uczniowie szkoły Islington Green School w Londynie – wykonujący fragment "We don’t need no education".
Redakcja poleca:Hit lat 80. wywołał ogromny skandal. Teledysku zakazano w telewizji
Nie obyło się bez kontrowersji
Chór został wybrany przez Pink Floyd ze względu na bliskość szkoły do studia. Składał się z 23 dzieci w wieku od 13 do 15 lat. Nagranie zostało powielone 12 razy, co sprawiło, że brzmiało, jakby śpiewających było znacznie więcej. Roger Waters w rozmowie z "Rolling Stone" powiedział, że gdy usłyszał finalną wersję utworu z nagraniem dzieci, "nagle to wszystko nabrało sensu".
Nie obyło się jednak bez kontrowersji. Ujawniono bowiem, że dzieci z chóru nie otrzymały wynagrodzenia od Pink Floyd. Nauczycielom również nie podobało się, że dzieci śpiewają piosenkę antyszkolną. W Republice Południowej Afryki utwór został nawet zakazany przez władze apartheidu, które uznały go za potencjalnie wywrotowy.
Ostatecznie chór dostał czas w studiu jako zapłatę za swój wkład, a szkoła otrzymała 1000 funtów i platynową płytę.
Kliknij tutaj i słuchaj naszego radia na żywo bez żadnych opłat na ZlotePrzeboje.pl!