Miał tylko 16 lat, gdy go zatrudnili. Stanisław Sojka: "Instrumentu uczył mnie pan Wacek"

• Rocznica śmierci Stanisława Sojki.
• Artysta odszedł 21 sierpnia 2025 roku.
• Zanim podbił polską scenę, grał w kościele.

Stanisław Sojka dorastał w Gliwicach. Śląskie korzenie odcisnęły piętno na jego charakterze - zasady, obowiązki, wymagania, a jednocześnie kultura i opieka. To wszystko dało przyszłemu artyście bazę do kształtowania swojej przyszłości.

"Wiem, co to etos pracy, mam też wobec pracy szacunek. Śląskie tereny przez lata zamieszkiwali Niemcy protestanci, protestanccy Czesi i Ślązacy, i katolicy. Pewne idee przepływały między nimi, mieszały się, uzupełniały. Tak więc pewien protestancki pozytywizm w tym śląskim rysie się znalazł. I mnie ukształtował" - wyjawił artysta w "Vivie!".

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Również muzyka, podobnie jak poszanowanie reguł, pojawiła się w życiorysie wykonawcy "Tolerancji" czy "Życie to krótki sen" dość wcześnie. Muzykę miał we krwi. W domu nie tylko mama śpiewała podczas gotowania, ale też dziadek Sojki Józef Janko był muzykiem-samoukiem i organistą w Wiśle Małej. Mężczyzna zabierał wnuka do kościoła na tak zwany "pawlacz", gdzie znajdował się chór i instrumentalista.

Stanisław Sojka - edukacja i pierwsza praca

Inspiracją była też nauka gry na skrzypcach w Szkole Muzycznej I stopnia w Gliwicach. Później trafił do Liceum Muzycznego w Katowicach, po czym studiował na Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach, na kierunku aranżacji i kompozycji. 

Z kolei zanim wybrał tę drogę, w niedziele, jeszcze jako dziecko, śpiewał psalmy na mszach świętych jako ministrant.

Tak zwrócił uwagę innego organisty i trafił do chóru, a następnie, w wieku 16 lat dostał pierwsze poważne stanowisko. Stanisław Sojka był zastępcą organisty Wacława Różaka.

Miałem 16 lat i byłem już niezłym pianistą. Pianino, fortepian to piękne instrumenty, ale organy… To jest magia. [...] Bach na organy był może na początku za trudny, ale pieśni kościelne mogłem grywać. Instrumentu uczył mnie pan Wacek, organista, emeryt. Pokazywał te niezliczone ilości guziczków, klawiszy i przycisków. W tym skonstruowanym w XIX wieku instrumencie jest kilkadziesiąt brzmień. Wszystko to trzeba było wbić sobie w łepetynę.

Źródła: ZlotePrzeboje.pl, TVN, Viva!