W latach 70. ten hit robił furorę. Tekst zrodził się w łazience
Michael McDonald to artysta, którego charakterystyczny soulowy głos odmienił brzmienie The Doobie Brothers i nadał grupie nowe muzyczne oblicze. Jego wpływ na rocka lat 70. i 80. jest nie do przecenienia, a utwory z jego udziałem do dziś pozostają klasyką. Tak powstał hit lat 70. Oto historia i szczegóły.
- Michael McDonald urodził się 12 lutego 1952 roku.
- Zanim dołączył do The Doobie Brothers, współpracował ze Steely Dan jako wokalista wspierający.
- Jego talent doceniło wielu artystów – współpracował z Christopherem Crossem, Toto czy Kenny Logginsem.
Hit lat 70. pokochał świat. Michael McDonald, urodzony 12 lutego 1952 roku w St. Louis w stanie Missouri, to amerykański wokalista, kompozytor, autor tekstów, klawiszowiec i producent muzyczny. Swoją karierę rozpoczął w latach 70., współpracując z zespołem Steely Dan jako wokalista wspierający, ale największą sławę zdobył jako frontman The Doobie Brothers.
Rozwiąż quiz o muzyce lat 70. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...
Quiz: Quiz. Największe przeboje lat 70. Ekspert zgarnie co najmniej 16/20!
Do The Doobie Brothers dołączył w 1975 roku, początkowo zastępując chorego Toma Johnstona, a następnie stając się pełnoprawnym członkiem zespołu. Jego charakterystyczny, soulowy głos przyczynił się do sukcesu takich utworów, jak "What a Fool Believes", "Minute by Minute" czy "Takin' It to the Streets".
Po rozpadzie zespołu w 1982 roku McDonald kontynuował karierę solową, zdobywając uznanie dzięki hitom, takim jak "I Keep Forgettin'" oraz współpracy z artystami, takimi jak Christopher Cross czy Toto.
The Doobie Brothers. Ikona lat 70.
The Doobie Brothers to amerykański zespół rockowy założony w 1970 roku w San Jose w Kalifornii przez Toma Johnstona, Johna Hartmana, Dave'a Shogrena i Patricka Simmonsa. Początkowo ich muzyka łączyła elementy rocka, folku, country i R&B, co zaowocowało takimi przebojami, jak "Listen to the Music" czy "China Grove".
Wraz z dołączeniem Michaela McDonalda w połowie lat 70., brzmienie zespołu ewoluowało w kierunku bardziej soulowym i popowym. Po krótkim rozpadzie w latach 80. zespół reaktywował się i kontynuuje działalność do dziś.
"Long Train Runnin'" to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów The Doobie Brothers, wydany na albumie "The Captain and Me". Ciekawostką jest fakt, że piosenka ta początkowo nie miała tytułu ani tekstu i była improwizowanym jamem, granym na koncertach.
Zazwyczaj najpierw piszę muzykę i później mam straszny problem ze znalezieniem odpowiednich słów. Czasem przychodzą od razu, a czasem to jak wyrywanie zębów. Graliśmy "Long Train Runnin’" przez trzy lata, zanim został nagrany. I przez większość czasu wymyślałem tekst na bieżąco podczas grania. Czasem to były kompletnie bezsensowne słowa — powiedział gitarzysta Tom Johnston w wywiadzie z Songfacts.
Tak powstał wielki hit, inspirujący pokolenia
Producent Ted Templeman przekonał w końcu Toma Johnstona do napisania oficjalnych słów i nadania utworowi ostatecznej formy. Ten niechętnie zgodził się na ten pomysł, nie wierząc w potencjał piosenki, jednak ostatecznie stała się ona jednym z największych hitów The Doobie Brothers.
Nie uważałem jej za coś wyjątkowego, nie sądziłem, że ma jakąś większą wartość muzyczną, bo wydawała mi się zbyt prosta. Ale się myliłem. Napisałem tekst w łazience, co często mi się zdarzało. Siedziałem w łazience w Amigo Studios w Burbank, którego już nie ma. To tam nagraliśmy wszystkie te płyty, a studio należało do Warner Brothers. Więc to była decyzja podjęta w ostatniej chwili – napisałem tekst, wszedłem do studia, zaśpiewałem i boing – utwór był gotowy – wyznał Tom Johnston.
Był to pierwszy singiel z trzeciego albumu zespołu. Ich debiutancka płyta nie odniosła sukcesu, ale druga – "Toulouse Street" – zawierała dwa hity: "Listen To The Music" i "Jesus Is Just Alright", więc oczekiwania wobec kolejnego wydawnictwa były duże. Kiedy "Long Train Runnin’" się ukazało, rockowe stacje radiowe szybko zaczęły je grać.
Piosenka początkowo nie trafiła na listy przebojów w Wielkiej Brytanii. Jednak w 1993 roku stała się jedynym utworem The Doobie Brothers, który dotarł do brytyjskiego Top 10 – dzięki remiksowi, który wspiął się na 7. miejsce listy singli.
Dziewczęca grupa Bananarama nagrała swoją wersję tej piosenki, osiągając 30. miejsce na brytyjskiej liście przebojów. W ich wykonaniu towarzyszył im zespół The Gypsy Kings.
Kliknij tutaj i słuchaj naszego radia na żywo bez żadnych opłat na ZlotePrzeboje.pl!