Hit lat 90. łamał schematy. Tego duetu nikt się nie spodziewał

• Współpraca Franka Sinatry i Bono to jeden z najbardziej niespodziewanych duetów w historii.
• Fani docenili rockową energię w połączeniu z klasyczną barwą głosu.
• Relacja muzyków nabrała wyjątkowego wydźwięku. 

Na początku lat 90. Bono znajdował się w okresie intensywnego rozwoju. Jego głos łączył rockową energię z nowo odkrywaną umiejętnością śpiewania miękko i nisko. W tym samym czasie urodzony 12 grudnia 1915 roku Frank Sinatra mierzył się ze zmęczeniem, ale wciąż zachowywał charakterystyczną barwę głosu. Połączenie dwóch światów wydawało się ryzykowne, jednak szybko okazało się, że obaj artyści mówią tym samym językiem. Powstała wówczas jeden z najbardziej nieoczywistych duetów w historii muzyki rozrywkowej.

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…

Ta relacja trwała długo. Sinatra chciał poznać Bono

Relacja Sinatry i Bono rozpoczęła się na długo przed ich pierwszym spotkaniem twarzą w twarz. Bono pracował nad własnym materiałem, który trafił do radia KMPC w Los Angeles. Jego śpiew przyciągnął uwagę Jilly'ego Rizzo, jednego z najbliższych współpracowników Franka Sinatry. Rizzo skontaktował się z młodym wokalistą i poinformował go, że Frank Sinatra chciałby się z nim spotkać. Dla Bono było to sygnałem, że ktoś z muzycznej elity dostrzegł w jego głosie coś prawdziwego.

Kilka tygodni później Bono znalazł się w Nowym Jorku u boku Sammy'ego Cahna, legendy amerykańskiej piosenki. Frank Sinatra szybko dostrzegł w nim nie tylko talent, ale również wrażliwość. 

W Las Vegas zażądał, aby Bono wystąpił jako jego support podczas dużego koncertu sylwestrowego. Gdy organizatorzy mieli wątpliwości, Sinatra zagroził rezygnacją z wydarzenia.

Redakcja poleca

Ten wielki hit lat 90. wieścił upadek. Bono żałował, że go nie napisał

Frank Sinatra przeżył najgorszy koszmar rodzica. Historia wciąż szokuje

Spotkanie dwóch epok. Duet, który odmienił ich muzykę

W listopadzie 1993 roku Bono pojawił się w studiu, aby nagrać z Frankiem Sinatrą piosenkę "I've Got You Under My Skin". Utwór Cole'a Portera był jednym z największych klasyków w repertuarze Sinatry. Sama propozycja współpracy miała symboliczny wymiar. Dla Bono była to okazja, aby spotkać się z muzycznym mistrzem na równych zasadach.

Młody i pełen energii głos Bono współbrzmiał z bardziej kruchym, ale wciąż charakterystycznym głosem Sinatry. Premiera duetu zbiegła się z wydaniem singla U2 "Stay (Faraway, So Close!)". Oba nagrania potwierdziły popularność artystów – zarówno wśród młodego, jak i starszego pokolenia.

Współpraca Sinatry i Bono nie zakończyła się na jednym wspólnym utworze. Bono wraz z The Edge przygotowali dla Franka Sinatry piosenkę "Two Shots of Happy". To osobisty prezent dla artysty, którego podziwiali i od którego czerpali inspirację. Sinatra przyjął propozycję z uznaniem, choć nigdy nie wszedł z nią do studia.

W 1994 roku Bono pojawił się na gali Grammy, aby oddać hołd Sinatrze podczas wręczenia mu nagrody Legend Award. Podkreślił wtedy wpływ, jaki legendarny piosenkarz miał na rozwój muzyki. Po raz kolejny okazało się, że muzyka, bez względu na gatunek, może łączyć pokolenia.