Hit lat 70. inspirował. Ale tekst był dziwny. "Wilkołak z menu w dłoni"

• Początkowo Warren Zevon tworzył jingle i wspierał innych artystów.
• Przyjaźń z Robertem "Waddym" Wachtlem pozwoliła mu rozwinąć skrzydła.
• "Werewolves of London" znalazło miejsce w popkulturze na wiele lat.

24 stycznia 1947 roku w Chicago urodził się Warren Zevon - amerykański muzyk, kompozytor i wokalista, znany z niepowtarzalnego łączenia rocka, folkowej narracji i czarnego humoru. Już w młodym wieku wykazywał ogromny talent muzyczny, a w latach 60. rozpoczął karierę jako autor piosenek i instrumentalista sesyjny.

Rozwiąż quiz muzyczny. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Po wydaniu swojego debiutanckiego albumu w 1970 roku Warren Zevon pracował głównie przy jinglach i jako lider zespołu wspierającego The Everly Brothers. To w tym czasie nawiązał przyjaźń i twórczą współpracę z gitarzystą Robertem "Waddym" Wachtlem, która odegrała kluczową rolę w powstaniu jego najbardziej znanej piosenki.

Warren Zevon - mistrz surrealistycznych tekstów

W ciągu swojej kariery Warren Zevon wydał szereg cenionych albumów, takich jak "Warren Zevon" (1976) i "Excitable Boy" (1978), które przyniosły mu uznanie krytyków i lojalną grupę fanów. Był znany nie tylko ze swojego charakterystycznego głosu i ciętego humoru, ale również z ciemnych, surrealistycznych tekstów, które poruszały zarówno tematy osobiste, jak i społeczne.

Piosenka "Werewolves of London" powstała jeszcze długo przed jej wydaniem w 1978 roku. Zevon współtworzył ją wraz z Waddy’m Wachtlem. Historia utworu jest niezwykle barwna. Podczas wspólnego grania na gitarach ktoś zapytał, co grają, a Warren odpowiedział: "Werewolves of London". Wachtel zaczął wtedy wyć, a Zevon wpadł na słynny wers: "I saw a werewolf with a Chinese menu in his hand".

Od tego momentu wymieniali się kolejnymi pomysłami, aż powstała pełna piosenka. W tym czasie Warren Zevon zajmował się głównie pracą jako lider zespołu The Everly Brothers i pisaniem jingli, a jego przyjaciel Jackson Browne wspierał go w promowaniu "Werewolves of London", wykonując utwór na koncertach już w 1975 roku i podkreślając autorstwo Zevona.

Redakcja poleca

Hit lat 70. wcale nie miał prowokować. W USA został zablokowany

Hit lat 70. miał być niewypałem. Tylko on jeden przeczuwał sukces

Hit lat 70. powstał z ględzenia żony. Szło jak po grudzie. "Mieliśmy wyrzucić"

Kawałek czekał na swoją kolej

Gdy Browne pomógł Warrenowi Zevonowi podpisać kontrakt z wytwórnią Asylum, piosenka nie trafiła na pierwszy album, ponieważ Browne wiedział, że niektóre z bardziej oryginalnych utworów Zevona mogłyby przez to nie znaleźć się na krążku. Dopiero przy nagraniu "Excitable Boy" "Werewolves of London" zostało oficjalnie zarejestrowane i wydane.

Sesja nagraniowa zgromadziła liczne gwiazdy sceny lat 70., w tym Micka Fleetwooda i Johna McVie z Fleetwood Mac na perkusji i basie, Waddy’ego Wachtela na gitarze. Zevon grał na pianinie. W nagraniu udział wzięli także Linda Ronstadt, Jeff Porcaro z Toto i J.D. Souther, co odzwierciedlało niezwykłą kreatywną atmosferę Los Angeles tamtej dekady.

Abstrakcyjny tekst inspirował pokolenia

Tekst piosenki opowiada o "włochatym gentlemanie, który szalał po Kent" – był elegancki, zadbany i polował na starsze kobiety. Wspomniany w tekście chiński lokal "Lee Ho Fook" istniał naprawdę w londyńskim Chinatown i był miejscem kultowym dla Warrena Zevona.

Utwór stał się jego jedynym przebojem w Top 40, a mimo że "Poor Poor Pitiful Me" osiągnęło sukces w wykonaniu Lindy Ronstadt, to "Werewolves of London" na zawsze pozostało symbolem twórczości Zevona. Piosenka pojawiła się w filmie "The Color of Money" (1986), była inspiracją dla zespołu London Werewolves, a także była wielokrotnie cytowana i samplowana - m.in. przez Lynyrd Skynyrd w "Sweet Home Alabama" i Kid Rocka w "All Summer Long".

Źródła: Wikimedia.org, Songfacts.com