Najpierw porażka, potem światowy sukces. Ballada z 1978 "wyszła cudownie"
Nim ballada "Don't Cry Out Loud" znalazła się w czołówce listy "Billboard" Hot 100, zawalczyła o Grammy i stała się jedną z piękniejszych piosenek przełomu lat 70. i 80., musiała przebyć długą drogę. Co ciekawe, Clive Davis, odkrywca talentu Whitney Houston, sugerował, że Manchester nie przepadała za piosenką, która rozpoczęła serię jej dalszych sukcesów. "On pamięta historię na swój sposób, a ja na swój" – mówiła z kolei wokalistka w jednym z wywiadów.
- Piosenkę "Don't Cry Out Loud" napisali Peter Allen i autorka tekstów Carole Bayer Sager.
- W Stanach Zjednoczonych utwór rozsławiła Melissa Manchester, a w Wielkiej Brytanii – Elkie Brooks.
- Amerykańska piosenkarka otrzymała za nią nominację do nagrody Grammy.
U schyłku lat 70. autorzy tekstów z Metromedia Records, Peter Allen i Carole Bayer Sager, napisali klasyczną balladę o "cyrku", konieczności ukrywania swoich uczuć, trocinach i odrobinie połysku. W refrenie słyszymy słowa: "Nie płacz na głos [...] Leć wysoko i dumnie, a jeśli masz upaść, pamiętaj, że już prawie miałaś to wszystko". Wprawdzie piosenkę tę rozsławiła na całym świecie Melissa Manchester, ale została ona napisana z myślą o zespole The Moments. Oryginał nie przebił się nawet do Top 50 na listach przebojów.
Rozwiąż quiz muzyczny. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...
Quiz: Quiz. Dopasujesz hit do daty? Za 16/20 bijemy brawo!
Kulisy powstania "Don't Cry Out Loud"
Według prezesa Arista Records Clive'a Davisa Melissa Manchester nagrała "Don't Cry Out Loud" na jego wyraźną sugestię. Davis uważał, że planowany siódmy album z piosenkarki nie ma potencjału, aby odnieść sukces komercyjny. I choć swego czasu twierdził, że Manchester nienawidziła tego numeru, sama wokalistka w wywiadzie dla Scotta Hollerana z 2014 roku przyznała: "On pamięta historię na swój sposób, a ja na swój".
On pamięta, jak przyniósł mi utwór "Don’t Cry Out Loud" – opowiadała Manchester dla cytowanego źródła. – Ja pamiętam, że przyjaźniłam się z Peterem Allenem i Carole Bayer Sager i usłyszałam "Don’t Cry Out Loud" – bardzo spokojną piosenkę. Pokazałam mu ją i powiedziałam: "Jest piękna, zróbmy to tak, jak zrobił to Peter – równie pięknie i spokojnie". Kiedy pojawiłam się w studiu, ta wersja rozbrzmiała z pełną mocą – wyszła cudownie, okazała się prawdziwym skarbem.
Wytwórnia powierzyła produkcję Harry'emu Maslinowi, który pracował między innymi przy wydawnictwach Davida Bowiego, "Young Americans" i "Station to Station". Singiel z piosenką ukazał się w październiku 1978 roku i szybko podbił serca publiczności. W marcu 1979 roku dotarł aż do 10. miejsca na liście "Billboard" Hot 100.
"Don't Cry Out Loud" przyniósł Manchester w 1980 roku nominację do nagrody Grammy w kategorii "Best Female Pop Vocal Performance". Ostatecznie gwiazda przegrała z "I'll Never Love This Way Again" Dionne Warwick, ale już 3 lata później cieszyła się własnym zwycięstwem. Odebrała wówczas statuetkę za "You Should Hear How She Talks About You".
Ballada z 1978 roku ma poruszające przesłanie
Skąd wziął się fenomen "Don't Cry Out Loud"? Melissa Manchester dla Songfacts zdradziła, że latami zastanawiała się, dlaczego publiczność tak mocno reaguje na tę piosenkę. Dopiero z czasem uświadomiła sobie, jak istotne przesłanie ze sobą niesie.
"W końcowym rozrachunku głównym założeniem utworu jest to, że trzeba nauczyć się radzić sobie z trudnościami. Tak właśnie powinna postępować dojrzała dusza w życiu. A jeśli nie nauczysz się tego, staniesz się ofiarą. Będziesz obwiniać wszystkich wokół, nie biorąc na siebie żadnej odpowiedzialności" – podsumowała w cytowanym wywiadzie.
Zdaniem wokalistki dojrzała osoba powinna w całości zaakceptować fakt, że nie zawsze wszystko idzie po jej myśli. Próba stawienia czoła wyzwaniu jest znacznie więcej warta niż bierność, poddanie się. Czasem trzeba po prostu zacisnąć zęby i iść dalej.
"Don't Cry Out Loud" możesz posłuchać tutaj:
Źródła: ZlotePrzeboje.pl, Parade.com, Songfacts.com, Scottholleran.com, Grammy.com